Whydunit met amandelgeur

Marcel Olde Rikkert
Marcel Olde Rikkert
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2021;165:B1826

Dit nummer biedt de spannende whydunit over het jarenlang bij veel kinderen nutteloos verwijderen van keel- en neusamandelen. Deze ingreep, die netto meer schade dan goed deed, kleurt immers menig kinderherinnering rood. Waarom duurde het stoppen dan zo lang?

Het bewijs van het beperkte indicatiegebied van amandelverwijdering was er al in 1984. In Nederland wilde men dat bewijs echter eerst gerepliceerd zien. Pas na bijna 30 jaar werd het kantelpunt van de-implementatie bereikt. In ons Gezonde Zorg-rubriek beschrijft Juliëtte van Munster waarom het zó lang duurde (D5828). In een panelgesprek blikken kno-artsen en huisartsen samen terug op de hindernissen en succesfactoren (D6027). Huisartsen weten bijvoorbeeld als geen ander dat ouders amandelverwijdering op het schoolplein vaak als gouden tip aan elkaar doorgegeven. Het lijkt nog steeds een panacee om de stress in een druk gezin met een ziekig kind snel te verminderen. Maar als kno-arts sta je daar te ver van af. Misschien kunnen huisarts en kno-arts samen eens per jaar dit fabeltje van het plein vegen. Daarbij mogen ze zeker de risico’s van het amandelenknippen niet vergeten. Anesthesioloog Hester de Bruijn laat immers in een observationele studie van het aloude ‘sluderen’ versus algehele narcose zien dat dat knippen niet zonder risico’s is (D5867).

‘Het gaat er niet om dát een therapie werkt, maar bij wie en wanneer’

Grote les is dat het er niet om gaat aan te tonen dát een therapie werkt, maar bij wie en wanneer. En wel liefst meteen bij introductie, om moeizame de-implementatiemarathons als deze te voorkomen. Onze nieuwe sectieredacteur cardiologie Jonas de Jong breekt hiervoor deze week online terecht een lans bij de opkomende trend van katheterablatie bij boezemfibrilleren (D5803). De eerste succesverhalen zijn immers geen reden voor een fabeltje op het verpleeghuisplein dat ablatie de kwaliteit van leven aan dit plein gaat verbeteren.

En er is online nog meer spannends. Wie heeft in hemelsnaam bedacht om onze André Onana te schorsen vanwege het gebruik van een tabletje furosemide? Drie farmacologisch goed onderlegde Ajax-fans, door strak peerreview bij de feiten gehouden, vertellen ons waarom deze plastablet op de dopinglijst staat (D5915). De whydunit is daarbij veel belangrijker dan de whodunit. Winnen doe je namelijk met z’n allen, zoals Cruijff al zei.

Auteursinformatie

marcelolderikkert@ntvg.nl

Contact (marcelolderikkert@ntvg.nl)

Gerelateerde artikelen

Reacties