Snippers uit een medisch onderzoeksverleden

Medical researchers and physicians are not trained in the care of their written or digital past. Here, a scientific historian and a clinical epidemiologist reflect on possibilities for archiving the records of medical research in order to safeguard scientific legacies. In addition to the use of so-called witness seminars, which may suffer from interpretation by ‘hindsight’, archival material is necessary to understand and interpret the past. A particular problem is how to establish archives of day-to-day scientific undertakings that rely almost entirely on digital media for measurements, communication and publication. The recently developed conviction that good scientific practice encompasses an obligation to store all relevant information about medical research projects at the time of publication – for future replication or verification – might dovetail with the goals of medical historians, and thus might become a rich source of historical data in the future.

Conflict of interest and financial support: none declared.

Samenvatting

Medische onderzoekers en artsen zijn niet opgeleid in het zorgen voor hun schriftelijke of digitale verleden. In dit artikel belichten een wetenschapshistoricus en een klinisch epidemioloog de mogelijkheden voor het archiveren van de verslagen van medisch onderzoek om zo wetenschappelijk erfgoed te beschermen. Naast het gebruik van zogenoemde getuigenseminars, die kunnen lijden aan ‘achteraf’-interpretatie, is archiefmateriaal nodig om het verleden te kunnen begrijpen en interpreteren. Een bijzonder probleem is hoe we archieven kunnen aanleggen van dagelijkse wetenschappelijke verrichtingen die vrijwel geheel afhankelijk zijn van digitale media voor metingen, communicatie en publicatie. De onlangs gegroeide overtuiging dat goede wetenschapsbeoefening de verplichting met zich meebrengt alle relevante informatie over medische onderzoeksprojecten op het moment van publicatie op te slaan – voor latere herhaling of verificatie – kan aansluiten bij de doelstellingen van medische historici, en dus mogelijk een rijke bron vormen van historische gegevens in de toekomst.