Samenvatting van de standaard ‘Atriumfibrilleren’ (eerste herziening) van het Nederlands Huisartsen Genootschap

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

The revised practice guideline ‘Atrial fibrillation’ from the Dutch College of General Practitioners provides the general practitioner with guidelines for diagnosis and management of patients with atrial fibrillation.
To find patients with atrial fibrillation, it is advised to check cardiac rhythm at every blood pressure measurement.
In patients over 65 years old, acceptance of atrial fibrillation with control of ventricular rate is preferred to sinus rhythm normalisation.
In therapy with beta-blockers, slow release metoprolol is the drug of choice.
An important goal of treatment is the prevention of thrombo-embolic complications.
The choice between anticoagulants such as aspirin and coumarin derivatives is based on the CHADS2 score and determined by age (above 75 years) and comorbidity including cardiac failure, diabetes, hypertension, and previous transient ischaemic attack (TIA) or cardiovascular accident (CVA).
The adequacy of antithrombotic treatment should be reassessed yearly.

Samenvatting

De herziene NHG-Standaard ‘Atriumfibrilleren’ geeft de huisarts richtlijnen voor de diagnostiek van en het beleid bij patiënten met atriumfibrilleren.
Om patiënten met atriumfibrilleren op te sporen, wordt geadviseerd om bij iedere bloeddrukmeting het hartritme te beoordelen.
Bij patiënten ouder dan 65 jaar heeft acceptatie van atriumfibrilleren onder controle van de ventrikelfrequentie de voorkeur boven herstel van het sinusritme.
Bij behandeling met bètablokkers geniet metoprolol met vertraagde afgifte de voorkeur.
Preventie van trombo-embolische complicaties is een belangrijk behandeldoel.
De keuze tussen acetylsalicylzuur of cumarinederivaten is gebaseerd op de CHADS2-score en wordt bepaald door leeftijd (boven de 75 jaar) en comorbiditeit, bestaande uit: hartfalen, diabetes, hypertensie en een doorgemaakt ‘transient ischaemic attack’ (TIA) of cerebrovasculair accident (CVA).
Jaarlijks dient geëvalueerd te worden of de antitrombotische behandeling nog adequaat is.