Polderend preventiebeleid

Drie silhouetten in gesprek in een verlicht raam van een verder donker gebouw.
Krista Kroon
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2022;166:D6927

Eind 2018 werd het Nationaal Preventieakkoord gesloten. Onder druk van de industrie bleven veel bewezen effectieve maatregelen toen buiten het convenant. Inmiddels loopt de uitvoering ook nog achter. Een rondgang langs experts en een deelnemende gezondheidsorganisatie. ‘Wat doen we hier eigenlijk nog?’

Het wil nog niet erg lukken de gezondheid van Nederlanders te bevorderen, blijkt uit recente cijfers van het CBS.1 De komst van het Nationaal Preventieakkoord (NPA) in 2018 heeft nog weinig opgeleverd.2 In 2021 is het aandeel overmatig drinkende 18-plussers iets gedaald (van 8,2 naar 7,3%). En de daling van het percentage rokers heeft zich doorgezet (van 22 naar 21%). Maar nog steeds heeft de helft van de volwassen bevolking overgewicht, lijdt 14% aan obesitas en is 8,3% een zware drinker.

Nou mag je van een preventieakkoord misschien geen spectaculair effect verwachten binnen 3 jaar, maar ook de beloofde acties zijn grotendeels uitgebleven. Slechts een derde van de concrete afspraken voor 2020 – zoals accijnsverhoging voor tabak – is nagekomen.

Toch markeert het NPA een trendbreuk. Lange tijd was het parool van de overheid: ‘Een goede gezondheid begint bij jezelf.’3 Het preventiebeleid van de afgelopen decennia ging…

Auteursinformatie

Krista Kroon werkt als freelancejournalist in opdracht van de NTvG-redactie.

Auteur Belangenverstrengeling
Krista Kroon ICMJE-formulier
Dit artikel is gepubliceerd in het dossier
Journalistiek

Gerelateerde artikelen

Reacties