Osteomyelitis bij pasgeborenen

- This article describes 12 patients (aged 1-28 days) suffering from neonatal osteomyelitis diagnosed between 1975 and 1987. Complications had occurred during 5 pregnancies, 9 patients had problems in the perinatal period (5 infections). In 9 cases (75) only local symptoms existed, of which localized swelling, erythema, and loss of function were the most common. Deep soft-tissue swelling was the most common initial radiographic finding.

Staphylococcus aureus (penicillin-resistant in all cases) was the most important aetiological organism (66). Haemolytic streptococci occurred in 3 patients (group B twice, group A once). Six of 12 patients showed multifocal lesions, in 7 out of 12 patients concomitant septic arthritis existed. All patients received antibiotics (at least 2 weeks parenterally, total duration 6 weeks), while surgical intervention (exploration and drainage) took place in 8 patients.

On follow-up (8 months-13 years) 4 patients showed deformity of the affected limb, leading to impaired function in 2 cases. Patients suffering from neonatal osteomyelitis require fast and properly directed therapy in order to prevent serious sequelae. Early surgical intervention is necessary if joint involvement exists.

Samenvatting

De gegevens van 12 pasgeborenen (1-28 dagen oud) met osteomyelitis bij wie de diagnose gesteld werd in de periode 1975-1987, worden vermeld. Bij 5 van de zwangerschappen kwamen complicaties voor. Negen patiëntjes hadden problemen in de perinatale periode; 5 van hen hadden voorafgaand aan osteomyelitis een infectie. Bij 9 pasgeborenen werden alleen plaatselijk symptomen waargenomen, zoals zwelling, roodheid en functio laesa. Diepe weke-delenzwelling bleek bij röntgenonderzoek de meest voorkomende vroege afwijking. Staphylococcus aureus (in alle gevallen penicillineresistent) was de belangrijkste verwekker (66); hemolytische streptokokken (2 maal van groep B, 1 maal van groep A) werden bij 3 kinderen geïsoleerd. Zesmaal bestond er multifocaliteit. Bij 7 patiëntjes werd ook artritis gevonden. Bij 8 patiëntjes werden chirurgische exploratie en drainage verricht. Alle patiëntjes werden gericht met antibiotica behandeld (6 weken, waarvan minimaal 2 weken intraveneus). Bij follow-up bleek bij 3 kinderen een deformiteit van de aangetaste extremiteit te bestaan, bij 2 van hen leidend tot functionele stoornissen.

Geconcludeerd moet worden dat osteomyelitis bij de pasgeborene vraagt om een snelle en goede behandeling ten einde beschadiging van de betreffende extremiteit te voorkomen. Een agressieve chirurgische benadering bij vermoeden van begeleidende artritis is onontbeerlijk.