Nazorg voor covid-19-patiënten

Een kwestie van passen en meten
Klinische les
30-10-2020
Herman R. Holtslag, Bram van den Borst, Monique H.E. Reijers en Daniëla S. Dettling

Dames en Heren,

Door de covid-19-pandemie staat de gezondheidszorg op haar kop. Aanvankelijk waren de afdelingen Intensive Care (IC) zeer druk bezet en werd speciale cohortverpleging ingesteld. Nadien is er hard gewerkt om de uitstroom van patiënten uit het ziekenhuis in goede banen te leiden. Daarbij wordt druk uitgeoefend op de ziekenhuizen om de doorstroom van patiënten te bevorderen, terwijl de capaciteit om nazorg te leveren beperkt is. Voor de IC-nazorg en de revalidatiezorg geldt het motto: ‘eenvoudig als het kan, complex als het moet’.

Patiënt A is een 70-jarige, sportieve man met een blanco voorgeschiedenis. Enkele dagen na een begrafenis kreeg hij last van hoesten, hoofdpijn, een subfebriele lichaamstemperatuur en vermoeidheid. Anderhalve week later werd patiënt opgenomen op de IC-afdeling vanwege koorts (> 39°C) en respiratoire insufficiëntie als gevolg van covid-19. Gedurende een week werd hij beademd. Nadat hij een week op de verpleegafdeling had gelegen, werd hij uit het ziekenhuis ontslagen met ondersteuning van zuurstof in rust (2 l/min).

Eenmaal thuis werd patiënt door de huisarts verwezen naar een fysiotherapeut van het REACH-netwerk. Binnen een week begon hij met een intensief trainingsprogramma. Ook pakte hij zelf extra fietstraining op. Het herstel viel hem zwaar tegen en hij had behoefte aan begeleiding. Patiënt bezocht 3 keer per week de fysiotherapeut. Daarnaast kreeg hij adviezen over eiwitinname van een diëtiste.

3 maanden na het ontslag uit het ziekenhuis kwam patiënt ter controle op een covid-19-nazorgpoli. Zijn longfunctie was genormaliseerd en ...