Zie ook het artikel op bl. 526.
De behandeling van hematologische maligniteiten, zoals acute myeloïde leukemie, acute lymfoblastenleukemie, multipel myeloom (ziekte van Kahler) en maligne lymfomen (non-Hodgkin-lymfoom, ziekte van Hodgkin), is voor een belangrijk deel gebaseerd op chemotherapie, welke behandeling meestal bestaat uit cyclische toediening van combinaties van cytostatica. De respons op chemotherapie en de overlevingsduur na behandeling verschillen afhankelijk van de onderliggende ziekte en van de toegepaste chemotherapie. Bij acute myeloïde leukemie wordt doorgaans bij 65-75 van de volwassen patiënten een complete remissie bereikt, bijvoorbeeld met remissie-inducerende behandeling bestaande uit een combinatie van een anthracycline (bijvoorbeeld doxorubicine, idarubicine of daunorubicine) en cytarabine-arabinoside. Indien echter uitsluitend chemotherapie wordt toegediend, bereikt uiteindelijk slechts 15-35 van de patiënten een lange, ziektevrije overlevingsduur. Bij de overige patiënten met acute myeloïde leukemie is meestal sprake van leukemie welke resistent is tegen de toegediende cytostatica. Recentelijk is door systematisch onderzoek meer inzicht verworven in de…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties