In memoriam prof.dr.C.A.Wagenvoort.
Open

Personalia
03-03-1996
W.J. Mooi

– Op maandag 23 november 1995 overleed onverwacht, op 75-jarige leeftijd, tijdens een vakantiereis naar Zuid-Afrika, Kees Wagenvoort. In hem verloren zijn talrijke vrienden, kennissen en collegae een aimabel, erudiet, bescheiden, onkreukbaar mens, een wetenschapper van groot internationaal formaat en een patholoog die generaties assistenten opleidde, inspireerde en tot voorbeeld was en die met velen van hen ook nadien persoonlijke vriendschappelijke banden onderhield.

Hij werd geboren te Den Haag en groeide op in Utrecht, waar hij ook zijn studietijd doorbracht en de opleiding in de pathologie volgde. Na een stageperiode van een jaar op de afdeling Histopathologie van het Hammersmith Hospital trad Wagenvoort toe tot de staf van het Pathologisch Instituut van de Rijksuniversiteit Leiden. In deze periode bracht Wagenvoort een jaar door in de Mayo Clinics. In 1963 werd hij benoemd als hoogleraar pathologie aan de Universiteit van Amsterdam, een functie die hij tot aan zijn emeritaat in 1985 zou blijven vervullen.

De naam van Wagenvoort is onlosmakelijk verbonden met de pathologie van de longcirculatie. Met Jesse E.Edwards (Mayo Clinics) en Donald A.Heath (Liverpool) was hij de grondlegger van dit terrein van onderzoek. Gedrieën publiceerden zij het onbetwiste standaardwerk over dit onderwerp. Later volgde het alom bekende zwarte boek over pulmonale hypertensie, van ‘the Wagenvoorts’, geschreven samen met zijn vrouw Noeke. Een derde boek volgde in 1989. In talloze publicaties (Wagenvoort was de meest geciteerde Nederlandse patholoog) en wetenschappelijke voordrachten, waarvoor hij de gehele wereld bereisde, bracht Wagenvoort verslag uit van het systematische en minutieuze onderzoek dat hij en zijn vrouw verrichtten aan diermodellen, obductiepreparaten, maar vooral ook open longbiopten, genomen ter evaluatie van de oorzaak van pulmonale hypertensie of de ernst van de afwijkingen tengevolge van een congenitaal hartgebrek.

Na zijn emeritaat bleef Wagenvoort actief, in de Erasmus Universiteit te Rotterdam, waarheen hij enkele dagen per week vanuit zijn woning in Buitenveldert afreisde. Een grote slag was het plotselinge overlijden van zijn vrouw. Na een moeilijke tijd, waarin hij alleen zijn weg moest gaan, volgde de blijdschap van een nieuw huwelijk, met Erna, met wie hij opnieuw een gelukkige tijd had, in Buitenveldert of op reis, naar de verste uithoeken van de wereld. Het einde kwam plotseling en laat een grote leegte achter. Mogen de gevoelens van dankbaarheid voor het vele dat Kees Wagenvoort heeft betekend, als collega en als mens, en de vriendschap van zovelen over zoveel jaren, haar tot steun zijn bij het dragen van dit grote verlies.