Iedere aios een coach?

Geachte redactie, geachte Marieke Buijs,

Met veel aandacht en plezier heb ik het artikel 'Iedere aios een coach?' gelezen. Als voormalig hoofdopleider van de verslavingsartsen in Nederland heb ik eerder nagedacht over dit onderwerp en heb ik samen met de aios van de derde groep hier ook samen met een van de aios onderzoek naar gedaan. 

In 2006 zijn we begonnen met het opzetten van de opleiding tot verslavingsarts. In 2007 ging de eerste groep van start in deze tweejarige opleiding.

Elke aios kreeg in het eerste en tweede jaar 30 uur supervisie van een ervaren psychiater-psychotherapeut. Een van de aios in de derde groep, Dieter Reifenschweiler, heeft in zijn afstudeerscriptie aandacht besteed aan de ervaringen van aios met dit onderdeel van hun opleiding. De scriptie is omgezet in een artikel en gepubliceerd in het tijdschrift Verslaving (zie referentie).

Dieter stelde zich de volgende vragen: 1 Welke knelpunten worden door aiossen bij hun supervisie ervaren? 2 Welke supervisor kenmerken zijn van belang voor de supervisie van aiossen? 3 Welke randvoorwaarden zijn noodzakelijk om het supervisieproces optimaal te laten verlopen? 4 Wat zijn onderwerpen om in de supervisie te bespreken?

De aanbevelingen die we gedaan hebben op basis van zijn onderzoek luidden: 

- Selecteer supervisoren met aandacht voor opleiding, ervaring en persoonlijkheid (empathisch, niet-oordelend, integer, interesse). De opleiding kan hierbij behulpzaam zijn, door een opleiding van supervisoren te stimuleren en het supervisieproces periodiek te evalueren met gevalideerde vragenlijsten. 

- Geef vooraf goede uitleg over supervisie, waarbij de opleiding een supervisie handleiding samenstelt en goed introduceert bij aanvang van de opleiding. 

- Evalueer tussentijds in een gesprek tussen aios, supervisor en praktijkbegeleider. 

- De opleiding voorziet in een klachtenprocedure. 

- Zorg dat werkbegeleiding en supervisie gescheiden blijven en dat de supervisor geen beoordelende rol krijgt. 

- Zorg dat de supervisor geen hiërarchische verhouding tot de supervisant heeft.

Het leek me de moeite waard ons werk van 10 jaar geleden onder de aandacht van de redactie en de auteur van het recente artikel te brengen. Wellicht geeft het voor onderzoek naar het fenomeen van supervisie en/of coach impulsen voor verder onderzoek.