Gevolgen van uitstel van zwangerschap

- The postponement of childbearing is determined by societal factors and is related to the fact that it is often difficult for women to combine an education, a job or a career with having children and taking care of a family. Especially gynaecologists are increasingly confronted with women who undergo the medical consequences of such postponement. Postponing the first pregnancy is accompanied by an increased risk of unwanted infertility. If women do succeed in becoming pregnant later in life, there is an increased risk of complications during pregnancy and delivery. The child runs a greater risk of chromosomal aberrations and of mental and physical handicaps related to increased numbers of premature births and fertility treatments. All these problems begin to increase after age 30, but especially after age 35. Finally, the risk of breast cancer is also increased if a woman delays the birth of her first child or remains childless.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:1593-6

Samenvatting

Uitstel van zwangerschap is maatschappelijk bepaald en heeft te maken met het feit dat het voor vrouwen vaak moeilijk is om een opleiding, baan of carrière te combineren met het hebben van kinderen en het zorgen voor een gezin. Vooral gynaecologen worden steeds vaker geconfronteerd met vrouwen die de gevolgen van dit uitstel ondervinden. Het uitstellen van zwangerschap gaat gepaard met een toenemende kans op ongewenste kinderloosheid. Als het vrouwen wel lukt om op latere leeftijd zwanger te worden, zijn de risico’s op complicaties tijdens de zwangerschap en de bevalling groter. De kinderen hebben een grotere kans op chromosomale afwijkingen en op mentale of fysieke handicaps die samenhangen met de toename van vroeggeboorten en vruchtbaarheidsbehandelingen. Bij zwangerschap na het 30e levensjaar, maar met name na het 35e, nemen al deze problemen toe. Ook stijgt het risico op borstkanker als vrouwen hun eerste kind later krijgen of als zij afzien van het krijgen van kinderen.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2007;151:1593-6