Follow-up bij kinderen met rabdomyosarcoom

Veel scans, maar weinig opbrengst
Follow-up bij kinderen met rabdomyosarcoom
Bas Vaarwerk
Rick R. van Rijn
Johannes H.M. Merks
Citeer dit artikel als: Ned Tijdschr Geneeskd. 2021;165:D6044
Abstract

Samenvatting

Kinderen die zijn behandeld voor een rabdomyosarcoom worden na het voltooien van hun behandeling intensief gevolgd om een eventueel recidief vroegtijdig op te sporen en de kans op overleving bij een recidief te vergroten. Na het einde van de behandeling ondergaan deze patiënten veelvuldig poliklinische controles, maar ook beeldvormende onderzoeken. In dit artikel presenteren we de resultaten van een internationale retrospectieve studie naar het nut van deze beeldvormende onderzoeken. Bij de meerderheid van de kinderen met een recidieftumor werd het recidief niet ontdekt dankzij het beeldvormend onderzoek, maar doordat deze kinderen klinische symptomen kregen. Deze retrospectieve studie heeft geleid tot een aanpassing van het Europese behandelprotocol waarbij zowel de duur als de frequentie van follow-up is verminderd. Hierdoor is in deze patiëntengroep het aantal MRI’s, en in veel gevallen dus ook de noodzaak tot sedatie of narcose, gehalveerd.

Auteursinformatie

Amsterdam UMC, Emma Kinderziekenhuis, afd. Kinderoncologie: dr. B. Vaarwerk, kinderarts in opleiding; afd. Radiologie en Nucleaire Geneeskunde: prof.dr. R.R. van Rijn, kinderradioloog. Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie, Utrecht: dr. J.H.M. Merks, kinderoncoloog.

Contact B. Vaarwerk

Belangenverstrengeling

Belangenconflict en financiële ondersteuning: er zijn mogelijke belangen gemeld bij dit artikel. ICMJE-formulieren met de belangenverklaring van de auteurs zijn online beschikbaar bij dit artikel.

Auteur Belangenverstrengeling
Bas Vaarwerk ICMJE-formulier
Rick R. van Rijn ICMJE-formulier
Johannes H.M. Merks ICMJE-formulier
‘Artsen en patiënten moeten leren leven met onzekerheden’
Dit artikel is gepubliceerd in het dossier
Gezonde Zorg

Gerelateerde artikelen

Reacties