Een gespierd en pijnvrij 2020
Open

Redactioneel
02-01-2020
Yolanda van der Graaf

Reacties (1)

Inloggen om een reactie te plaatsen
Piet van Loon
05-01-2020 22:22

Onderzoek nodig naar relatie houding en chronische aandoeningen

Dit redactioneel commentaar is ons uit het hart gegrepen. Yolanda van de Graaf, die zelf sarcopenie en rugpijn ervaarde! Er valt voor rugpijn en spierzwakte genoeg zinvol onderzoek te doen om te kijken hoe de mechanismes werken hoe een vooral zittend leven vanaf de start vroeg of laat tot rugpijn leidt en wat aan het verminderen van de groeiende ziektelast, juist ook preventief kan worden gedaan. Effectieve, primaire preventie brengen is nu eenmaal ook een overheidstaak. Wetgeving genoeg om dit juist bij het kind te waarborgen, zou je zeggen. Cynisch geredeneerd werkt een groot deel van de Nederlandse jeugd momenteel vrijwillig mee aan een groot experiment met extreem veel zituren (RIVM-gegevens). Kijken of ”if you don ’t use it, you loose it” nu een fabeltje is of niet. Nee dus. Veel zitten is een uitgesmeerde ruimtevlucht., zou de arts André Kuiper kunnen zeggen, die behoorlijk wat sarcopenie en osteoporose opliep. Door te vroeg,  te veel verkeerd te gaan zitten leren onze jonge spieren en zenuwen niet hoe ze onder alle omstandigheden later effectief met de zwaartekracht moeten omgaan om een duurzame balans en dus een gezonde houding te creëren en te behouden. Anders ga je vanzelf meer vallen.  

Een volgens ons bruikbaar onderzoekmodel is dat van het uitzoeken hoe de scheefbelasting op botten, spieren en zenuwen door zitten en gebogen lopen (kijken op smartphone, etc.) uitwerkt op een kinderlichaam. Tot wanneer is scheefbelasting onschuldig, wat zijn de mogelijke prodromen/ voorstadia die zichtbaar worden? Zijn dat de verstijving, verlies flexibiliteit wervelkolom, achterblijven rek op zenuwen en spieren, ongelijke werking spiergroepen, die de gymleraren en de therapeuten aantreffen? Welke klachten zijn te relateren aan prodromen, en wanneer kunnen deze optreden? We leverden het NTvG een onderzoek aan, waar prodromen in bijna 80% van een adolescentencohort werd aangetoond. In 2013 waarschuwden we met enkele hoogleraren in een artikel in Medisch Contact voor de gevolgen van verslechterende houdingspatronen ( “de gameboyrug”) bij de jeugd als aanjager voor latere rugklachten. Dat begint zich nu onherroepelijk te vertalen in extra ziektelast. Die onbetaalbaar wordt, omdat al onze orgaansystemen “meedoen”.

Indien nu gericht onderzoek zou worden gestart naar de relatie zitten- houdingsproblemen en chronische aandoeningen, dan kan houdingsonderzoek een mooie biomechanische ingang zijn. Er kan dan volgens ons goed worden voortgebouwd op het functionele en anatomische onderzoekswerk rond anders en beter zitten wat o.a Keegan, Nachemson, Bashir, Schoberth deden bij volwassen “zitters”. Of waar de klassieke orthopeden en gymnasten deze hygiënekennis rond het kind al in hun leerboeken (Duits) plaatsten.

Wie pakken de uitdagingen op om de jeugd (en de bewuste burger) weer recht van lijf en leden te maken?

Piet van Loon, orthopeed/houdingsdeskundige, Houding Netwerk Nederland