Zie ook het artikel op bl. 899.
‘Een patiënt die verdacht genoeg is om uit te strijken (op Corynebacterium diphtheriae) is verdacht genoeg om in te spuiten (met antidiphterieserum)’; naar J.Kerr, geciteerd door D.Herderschee (1946).1
Het is (voor ons) onvoorstelbaar dat in Nederland in de periode 1940-1946 220.000 gevallen van difterie werden aangegeven, met een letaliteit van circa 5.2 Gezien de oorlogsomstandigheden is bovendien een belangrijke onderrapportage van deze B-ziekte erg aannemelijk. Ook Nederland ontkwam dus niet aan de grote difterieepidemie die tijdens de oorlogsjaren het vasteland van Europa teisterde en naar schatting meer dan 3 miljoen ziektegevallen veroorzaakte.3
Het was tevens de laatste difterie-epidemie in ons land. Hoewel in Nederland vóór en tijdens de Tweede Wereldoorlog op beperkte schaal tegen difterie werd ingeënt (met een mengsel van toxine en antitoxine), werd vooral in de vijftiger en zestiger jaren de immunisatie tegen difterie geperfectioneerd: eerst met fosfaattoxoïd…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties