De NHG-standaard ‘Perifere aangezichtsverlamming’: samenvatting

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

The practice guideline ‘Peripheral facial paralysis’ of the Dutch College of General Practitioners provides the general practitioner with guidelines for diagnosis and management of patients with a peripheral facial paralysis.
In about two-thirds of cases of peripheral facial paralysis no cause can be found.
The diagnosis of this so-called idiopathic peripheral facial paralysis is based on the patient’s history and physical examination; additional investigations are not indicated.
The natural course is usually good: without treatment 65-85% of patients will regain normal function of the facial muscles.
Treatment with corticosteroids is recommended for all patients with an idiopathic peripheral facial paralysis, irrespective of the degree of the paralysis. This increases the chance of complete recovery by approximately 10%.
Antiviral treatment is not recommended.

Samenvatting

De NHG-Standaard ‘Perifere aangezichtsverlamming’ geeft de huisarts richtlijnen voor diagnostiek en behandeling van patiënten met een perifere aangezichtsverlamming.
Bij ongeveer twee derde van de patiënten met een aangezichtsverlamming wordt hiervoor geen oorzaak gevonden.
De diagnose van deze zogenoemde idiopathische aangezichtsverlamming wordt gesteld op basis van anamnese en lichamelijk onderzoek; aanvullend onderzoek is niet geïndiceerd.
Het natuurlijk beloop van een idiopathische perifere aangezichtsverlamming is meestal gunstig: onbehandeld herstelt 65-85% van de patiënten.
Behandeling met corticosteroïden wordt aanbevolen voor alle patiënten met een idiopathische perifere aangezichtsverlamming, ongeacht de ernst van de verlamming. Dit vergroot de kans op herstel met ongeveer 10%.
Behandeling met antivirale middelen wordt niet aanbevolen.