Covid-19 of niet: alle ouderen aan de vitamine D?

De Gezondheidsraad in Den Haag stelt in haar rapport over voedingsnormen voor vitamine D: “In verband met de eenvoud, adviseert de commissie toch alle 70-plussers om een supplement met 20 microgram vitamine D per dag te gebruiken (1)”. Het Leids Universitair Medisch Centrum meent met haar commentaar “Covid-19 of niet: alle ouderen aan de vitamine D?” dat advies in twijfel te moeten trekken. Ze refereren aan een meta-analyse waarin staat dat alleen in de Verenigde Staten een gunstig effect is gevonden van vitamine D op de incidentie van luchtweginfecties (2). Dat is wel heel stellig. Waarom leveren de auteurs geen commentaar op de discrepantie tussen de door hen aangehaalde meta-analyse en die met de conclusie: “Suppletie met vitamine D is veilig en beschermt in het algemeen tegen acute luchtweginfecties. Patiënten met een zeer ernstig vitamine D tekort, serum vitamine D spiegel <25 nmol/L, ondervinden het meeste voordeel (3)". Waarom ontbreekt de Finse studie “An association of serum vitamin D concentrations < 40 nmol/L with acute respiratory tract infection in young Finnish men (4)”? Deze studie betreft 800 militairen, bij wie in de zomer een serum vitamine D spiegel werd bepaald en die daarna 6 maanden werden gevolgd. Militairen met een serum vitamine D spiegel < 40 nmol/L (n = 24) waren significant meer dagen afwezig vanwege een luchtweginfectie dan zij met een hogere spiegel.

Het uiteenlopen van wetenschappelijke onderzoeksresultaten is gangbaar, bijvoorbeeld door het gebruik verschillende afkapwaarden. Een dubbelblind gerandomiseerd onderzoek zou de beste methode zijn om het causale verband aan te tonen tussen een zeer ernstig vitamine D tekort en het krijgen van een luchtweginfectie. Maar welke ethische commissie zal het goedkeuren dat de controle groep met een ernstig vitamine D tekort een placebo krijgt (5)? Referentie 12 van het commentaar, de CORONAVIT trial, is illustratief voor dit ethische dilemma. Van de 6200 personen die meededen, kregen 3100 personen vitamine D suppletie en bij deze personen werd 25(OH)D gemeten. Bij de personen die geen suppletie kregen, werd geen 25(OH)D gemeten. “Wat niet weet, wat niet deert” zullen de opstellers van de trial hebben gedacht, maar mag er een conclusie worden getrokken over het geven suppletie? Waarom is er een scheiding der geesten tussen Den Haag en Leiden?