Congenitale CMV-infecties

Only 10-15% of neonates with congenital cytomegalovirus infection have symptoms at birth. The most common symptoms are intrauterine growth retardation, microcephaly, petechiae, jaundice, hepatosplenomegaly, intracranial abnormalities, ophthalmological abnormalities and hearing loss.
Symptomatic and asymptomatic CMV infections can both have long-term effects.
CMV infection during pregnancy is diagnosed using a blood test and possible testing of the amniotic fluid for viral DNA. Infection of the fetus may be prevented by treating the mother with CMV hyperimmune globulin.
In the neonate a diagnosis can be made by viral culture or PCR in urine. PCR in saliva could be an alternative. Blood testing is of limited value.
If symptoms of CMV infection occur in the neonate, such as petechiae, microcephaly, central nervous system abnormalities, sensorineural hearing loss or chorioretinitis, antiviral treatment should be considered.
Long-term follow-up is advisable because of the possibility of delayed-onset hearing loss and chorioretinitis.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

Samenvatting

Slechts 10-15% van de pasgeborenen met een congenitale CMV-infectie heeft symptomen bij de geboorte. De meest voorkomende symptomen zijn intra-uteriene groeivertraging, microcefalie, petechiën, icterus, hepatosplenomegalie, intracraniële afwijkingen, oogheelkundige afwijkingen en gehoorverlies.
Zowel symptomatische als asymptomatische CMV-infecties kunnen langetermijngevolgen hebben.
Een CMV-infectie tijdens de zwangerschap kan worden aangetoond met bloed- en eventueel vruchtwateronderzoek op virus-DNA. De kans op besmetting van de foetus wordt mogelijk verkleind door behandeling van de moeder met CMV-hyperimmunoglobuline.
Bij de pasgeborene kan de diagnose worden gesteld met viruskweek of PCR op urine. PCR op speeksel kan een alternatief zijn. De waarde van bloedonderzoek is beperkt.
Als bij een pasgeborene symptomen van een CMV-infectie optreden zoals petechiën, microcefalie, afwijkingen van het centrale zenuwstelsel, sensorineuraal gehoorverlies of chorioretinitis, moet antivirale behandeling overwogen worden.
Langdurige follow-up is aan te raden in verband met de mogelijkheid van delayed-onset gehoorverlies en chorioretinitis.