‘Capillary refill’-tijd meten in flashmob-onderzoek

Achtergrond en het waarom van de studie

De ‘capillary refill’-tijd is de tijd die nodig is om weer kleur te krijgen in een distaal capillair netwerk nadat er druk op is uitgeoefend. Een voorbeeld hiervan is te drukken op het nagelbed, zodat een bleke verkleuring ontstaat, en daarna af te wachten hoe lang het duurt voordat de kleur weer terug is gekomen. In 1947 werd deze term geïntroduceerd en toegepast om gedurende de Tweede Wereldoorlog de ernst van circulatoire shock te bepalen op het slagveld. Sinds deze ontdekking is de capillaire refill-tijd ingevoerd in meerdere richtlijnen voor de gestructureerde opvang van vitaal bedreigde patiënten.

Bij gezonde volwassenen is de bovengrens van een niet-afwijkende capillaire refill-tijd van het nagelbed 4,5 s. Een al dan niet blijvend verlengde capillaire refill-tijd (> 4,5 s) is geassocieerd met een slechter klinisch beloop bij intensivecare-patiënten, bij patiënten na reanimatie en bij patiënten op de Spoedeisende…