Bevlogenheid

Hassina Bahadurzada
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2014;158:B1080

Hassina Bahadurzada is derdejaarsstudent aan de UvA. Ze vertelt in deze weekboeken uit eigen ervaring hoe belangrijk de rol van de docent is in het onderwijs. 4 weken lang schrijft ze over wat een optimaal onderwijsklimaat kenmerkt (h.bahadurzada@amc.uva.nl).

Als derdejaarsgeneeskundestudente is mij gevraagd om te vertellen wat een goede docent kenmerkt. Ik open gelijk een nieuw tabblad en google ‘Good teacher’. Binnen 0,37 seconden krijg ik 140.000.000 hits en een minuut later zie ik dat ook PubMed niet veel achterblijft. Wat kan mijn stuk dan uniek maken?, vraag ik mij af. Welk inzicht kan ik verschaffen dat al die onderzoeken al niet hebben gegeven? Toch is er wel degelijk iets wat mijn verhaal uniek maakt, of eigenlijk iemand.

5 september 2011, mijn allereerste college geneeskunde. Terwijl de zaal langzaam volstroomt, iedereen plaatsneemt en het geroezemoes geleidelijk afneemt, komt een jonge man in een witte jas met een stevige pas de collegezaal binnenlopen. Hij zet zijn microfoon aan, pakt een extra microfoon en vangt mijn allereerste college aan. 45 minuten lang ben ik in de ban van het verhaal van de patiënt die hij meegenomen heeft en terwijl hij met de microfoon door de collegezaal loopt, kijk ik ademloos toe. Hoe kan deze docent mij, die op elk rapport in mijn leven de notitie ‘Je bent te gezellig in de klas’ had, zo stil hebben gekregen? Toeval bracht me bij deze docent en een jaar later besluit ik het toch te vragen. Hij noemt het bevlogenheid.

Ik vind het altijd lastig om met dit soort abstracte termen te werken wanneer ik iets oprecht uit wil zoeken. Ik wil bevlogenheid in concrete gedragstermen definiëren. Alleen op die manier zou ik het zelf kunnen reproduceren, maar helaas werkt dat niet zo. Ik ben erachter gekomen dat bevlogenheid een soort energie is die iemand uitstraalt, iets geheel onaanwijsbaars, wat er toch voor zorgt dat hij of zij jouw aandacht tot op het laatste moment vasthoudt. Ik krijg het begrip niet in gedragstermen gedefinieerd, maar misschien helpt het dan als ik weet waar het uit voortkomt?

Het patroon dat ik begin te zien is dat bevlogen docenten vaak vrolijke, slimme maar vooral innovatieve mensen zijn. Dit laatste kenmerk is cruciaal. Ik doel hier niet zozeer op innovatief gedrag als wel op de innovatieve attitude. Een attitude die gepaard gaat met een bepaalde openheid voor nieuwe ideeën en een streven naar collectieve vooruitgang.

De innovatieve attitude van een docent uit zich onder andere in het vertrouwen in de intelligentie van zijn student. Het is de docent die zich durft te laten leiden door een student, die bereid is om samen onbekend terrein te verkennen. Het is tevens iemand die eindelijk de lat eens wat hoger legt. In een onderwijscultuur waarin iedereen daar heel voorzichtig mee is, werkt dat stimulerend. Hoge verwachtingen zijn een uiting van het vertrouwen dat iemand in je heeft. Dat is een mooi begin van 6 jaar geneeskunde.

Humor

Gerelateerde artikelen

Reacties