Antiarrhythmica bij kamerritmestoornissen

Inleiding

Ritmestoornissen kunnen het gevolg zijn van (a) abnormaal automatisme in latente pacemakercellen of zieke myocardcellen, (b) cirkelbewegingen (‘re-entry’) van een elektrische impuls in bepaalde trajecten (circuits) van het hart, of (c) door van calciuminstroom afhankelijke oscillaties van de membraanpotentiaal.1 Hoewel gedetailleerd onderzoek aanwijzingen in de richting van een bepaald mechanisme kan geven, is een zeker onderscheid op enkele uitzonderingen na nog niet mogelijk. Mede daardoor is een specifieke, op het mechanisme gerichte behandeling met antiarrhythmica vooralsnog ijdele hoop. Behandeling stoelt nog steeds op empirie. De behandeling kan zich richten op onderdrukking van luxerende factoren of op verandering van…