Inleiding
Veel nierziekten gaan gepaard met glomerulair eiwitverlies. Wanneer er sprake is van een combinatie van een verlies van meer dan 3-5 gram eiwit per dag in de urine, een verlaagd serumalbuminegehalte, een verhoogd serumcholesterolgehalte en oedeem, spreken wij van nefrotisch syndroom. De oorzaken van een dergelijk eiwitverlies variëren van verschillende vormen van glomerulonefritis, diabetische nefropathie en amyloïdose tot nefrosclerose.1 De behandeling zal, indien mogelijk, gericht zijn op het genezen van het primaire ziekteproces. Zo zal men bij een ‘minimal change’-nefrotisch syndroom een behandeling met prednisolon geven. Meestal verdwijnt daarmee de proteïnurie volledig. Ook bij bepaalde auto-immuunziekten, zoals gegeneraliseerde lupus erythematosus, zal met prednisolon een vermindering van de proteïnurie bereikt kunnen worden. Bij de meeste oorzaken van het nefrotisch syndroom is een dergelijke behandeling echter niet mogelijk, zodat men moet volstaan met een symptomatische behandeling. Hiermee wordt de proteïnurie geremd zonder dat de primaire oorzaak ervan wordt behandeld. Wanneer…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties