Aids; nieuwe ontwikkelingen. V. De rol van chemokinen en chemokinereceptoren tijdens infectie met HIV

Chemokine receptors appear to be essential coreceptors (next to the CD4 receptor) for viral entry of HIV.

Non syncytium inducing (NSI) HIV variants (monocytotropic) use the β-chemokine receptor CCR5, syncytium inducing (SI) variants (lymphocytotropic) the α-chemokine receptor CXCR4.

Mutations in CCR5 appear to give protection against HIV infection and to slow disease progression.

Blocking of chemokine receptors interrupts HIV infection in vitro and offers new options for therapeutic strategies.

Theoretical progress has been made in the development of an animal model for HIV infection owing to the elucidation of the role of chemokine receptors in HIV entry into the cell.

In the future HIV variants will be classified according to their interaction with chemokine receptors.

Samenvatting

Chemokinereceptoren blijken voor de HIV-infectie essentiële coreceptoren te zijn, naast de CD4-receptor.

HIV-varianten die in vitro geen syncytium induceren (NSI-varianten, die zijn monocytotroop) maken gebruik van de β-chemokinereceptor CCR5; varianten die wel syncytium induceren (SI-varianten, die zijn lymfocytotroop) van de α-chemokinereceptor CXCR4.

Mutatie van de CCR5 lijkt bescherming te bieden tegen HIV-infectie en ziekteprogressie.

Blokkering van chemokinereceptoren kan HIV-infectie in vitro voorkomen en opent daardoor nieuwe mogelijkheden voor therapeutische interventie.

Ontwikkeling van proefdiermodellen van HIV-infectie is theoretisch een stap dichterbij gekomen door de opheldering van de rol van chemokinereceptoren bij het binnendringen van HIV in de cel.

HIV-varianten zullen voortaan op basis van hun interactie met chemokinereceptoren worden ingedeeld.