Een geneesmiddel kan effectief blijken bij een andere aandoening dan waarvoor het geregistreerd staat. Door zo’n vondst kan snel een nieuwe therapie worden opgezet. Maar hoe zorg je dat die er daadwerkelijk komt?
Toepassing van een bestaand geneesmiddel bij een nieuwe indicatie – ook wel ‘drug repurposing’ genoemd – wint de laatste jaren aan aandacht. Traditionele geneesmiddelenontwikkeling is namelijk een complex proces dat gemiddeld 10-15 jaar duurt en bijna een half miljard euro per product kost, terwijl minder dan 10% van de kandidaat-geneesmiddelen uiteindelijk op de markt komt.1,2 Doordat bestaande geneesmiddelen al een bekend veiligheidsprofiel en werkingsmechanisme hebben, biedt repurposing de mogelijkheid om sneller, goedkoper en met een hoger succespercentage nieuwe toepassingen te ontwikkelen.3
Programma’s, zoals Goed Gebruik Geneesmiddelen (GGG), Drug Rediscovery en het Centre for Future Affordable Sustainable Therapy Development (FAST), zetten drug repurposing nadrukkelijk op de Nederlandse kaart door de financiering, de kennis en het netwerk te bieden om academische ideeën te ontwikkelen tot geregistreerde toepassingen. En dat is hard nodig, want ondanks veelbelovende initiatieven stranden veel onderzoeken in de klinische fase of loopt de implementatie in de praktijk…
Reacties