In Nederland volgt vergoeding van zorg grotendeels uit richtlijnen en klinische praktijk. Zorgprofessionals spelen daarin een centrale rol. Een duidelijke manier om klinische en maatschappelijke afwegingen te verbinden ontbreekt echter. Hoe kan dat beter?
Er is groeiende aandacht voor passende zorg in beleid en praktijk. De vraag is waar de grenzen liggen tussen professionele autonomie en collectieve verantwoordelijkheid. Daarom is het relevant om inzicht te hebben in hoe keuzes over behandelingen en de inzet van middelen tot stand komen.
Passende zorg is zorg die werkt tegen een redelijke prijs, samen met de patiënt wordt gekozen, waar mogelijk dicht bij de patiënt wordt georganiseerd, en zich richt op gezondheid en functioneren in plaats van alleen op ziekte.1 In dit artikel leggen wij uit wat passende zorg betekent binnen het zogenoemde open systeem, waarin het grootste deel van de Nederlandse zorg valt. Ook beschrijven we hoe dat systeem functioneert en waar het tekortschiet. Wij pleiten voor explicietere kaders in dit systeem: kaders waarin maatschappelijke afwegingen – inclusief de stem van patiënten en burgers – structureel worden meegenomen en waarin scherper wordt vastgesteld welke zorg wel…
Reacties