Het klinkt eenvoudig: een jeugdige asielzoeker krijgt een verblijfsvergunning, verhuist vanuit het asielzoekerscentrum (AZC) naar een gemeente, en gaat naar de dokter. De praktijk is weerbarstiger. Taalproblemen – en vooral het ontbreken van tolken – spelen de zorgverleners ernstig parten, het niet doorzenden van medische dossiers ook.
Eind 2014 verbleven…
Artikelinformatie
Online verschenen op
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2016;160:C2902
Reacties