Artikel
Inleiding
Zie ook het artikel op bl. 1488.
Met de poortwachtersfunctie van de huisarts wordt een sturing van patiëntenstromen in de gezondheidszorg beoogd zodat patiënten met ingewikkelde, ernstige en zeldzame problemen bij de specialist terechtkomen en de prevalentie van die problemen bij de specialist wordt vergroot.1 Dit wordt gerealiseerd…
(Geen onderwerp)
Naar aanleiding van het artikel van Meyboom-de Jong et al. (1996;1499-504) zou ik willen opmerken dat de terugverwijskaart mij niet noodzakelijk lijkt. Allereerst zal het aantal patiënten van medisch specialisten de komende jaren dermate toenemen dat zij uit zelfbehoud zullen gaan terugverwijzen naar de huisarts. Daarbij adviseer ik alle huisartsen die patiënten terugverwezen willen hebben, te zorgen voor een goed persoonlijk contact met de specialisten. Eén telefoontje is dan voldoende om patiënten verder lijden in een ziekenhuispoli te besparen.
(Geen onderwerp)
R.MOL Hoogvliet, juli 1996
(Geen onderwerp)
Groningen, augustus 1996,
De gedachte achter de terugverwijskaart was: symmetrie aanbrengen tussen verwijzen uit de huisartsgeneeskundige zorg naar specialistische zorg en vice versa. Een poortwachter bepaalt wie binnenkomt; met een terugverwijskaart krijgt de zorgverzekeraar er ook zicht op wie het instituut van specialistische zorg weer verlaat. Het brengt de partners in de transmurale communicatie in een meer symmetrische positie. Maar, zoals ook Van Dijk betoogt: bureaucratische rompslomp schept problemen, en is geen garantie voor een oplossing.1 In ieder geval zouden wij graag nog eens met Van Dijk van gedachten wisselen over het opzetten van een onderzoek met als vraagstelling welke patiënten blijven hangen in overbodige specialistische controle. Dergelijk onderzoek kan de doelmatigheid van de zorg van huisarts en specialist zeker ten goede komen.
Dijk PCM van. Terugverwijzen naar de eerste lijn? [LITREF JAARGANG="1996" PAGINA="1488-9"]Ned Tijdschr Geneeskd 1996;140:1488-9.[/LITREF]