Voorzichtig met aanpassen richtlijn osteoporose

Case finding of osteoporosis according to the Dutch practice guidelines detects only a small group of patients. Only patients with severe risk factors for osteoporotic fractures are screened because the sensitivity of the case finding method is too low to screen moderate or low risk patients. The assessment of vertebral fractures will improve the prediction of the fracture risk. Including a spinal radiograph in the screening program is likely to be cost-ineffective because a vertebral deformity without low bone mineral density is at most only a moderate risk factor for future fractures. Extending the screening program with dual energy X-ray morphometry might be a good alternative regarding cost, effort and radiation dosage.

In de afgelopen jaren hebben diverse auteurs aangedrongen op aanpassing van zowel de CBO-richtlijn als de NHG-standaard ‘Osteoporose’.1-3 De belangrijkste kritiekpunten waren dat te weinig mensen voor een botdichtheidsmeting in aanmerking komen als men de NHG-standaard volgt en dat de aanwezigheid van wervelinzakkingen bij de behandelbeslissing betrokken dient te worden. Mijns inziens is er geen grond om de huidige adviezen op belangrijke punten aan te passen.

Spraakverwarring

Er bestaat veel verwarring over de definitie van osteoporose. De WHO definieert de aandoening op grond van een meting van de botmineraaldichtheid en spreekt van ‘osteoporose’ als de botmineraaldichtheid (BMD) verlaagd is ten opzichte van jong-volwassenen en van ‘ernstige osteoporose’ als er tevens fracturen zijn. De Nederlandse richtlijnen definiëren osteoporose als een verhoogd risico op fracturen waarbij BMD verlaagd is en/of de kwaliteit van het bot slecht is.4,5 Hierdoor is er dus meer aandacht voor het fractuurrisico. Men is het erover…