Tardieve dystonie

– Two patients with tardive dystonia are presented. Tardive dystonia is a late-onset side effect of dopamine antagonist, which occurs in approximately 2 of the patients in the course of treatment with neuroleptic medication. The dystonia usually starts by affecting the musculature of face and (or) neck and is often progressive to a segmental localization. Of differential diagnostic importance are: conversion disorder, acute dystonia, Wilson's disease, idiopathic dystonia and dystonia triggered by other agents. Treatment starts with reevaluation of the need for ongoing neuroleptic treatment. Investigation of the pharmacotherapy of the dystonia concerns mostly treatment with dopamine depletors or with high doses of anticholinergic agents. Improvement of 50 of the patients is reported, although total recovery is rare. Many other substances and also some physical methods (ECT and surgery) have been used with varying results.

Samenvatting

Tardieve dystonie is een bijwerking van neuroleptica die bij ongeveer 2 van de patiënten na een aantal jaren behandeling met neuroleptica ontstaat. De dystonie begint meestal in het gezicht of de nek en is vaak progressief. Dikwijls wordt een segmentale lokalisatie bereikt. Differentiaaldiagnostisch zijn conversie, acute dystonie, ziekte van Wilson, idiopathische dystonie en door andere stoffen uitgelokte dystonie de belangrijkste overwegingen.

Behandeling begint met het opnieuw evalueren van het neurolepticagebruik. Vooral het behandelen van de dystonie met stoffen die een depletie van dopamine veroorzaken of met hoge doses anticholinergica is onderzocht. Dit gaf bij ongeveer 50 van de patiënten verbetering, doch zelden trad volledige remissie op. Ook vele andere stoffen zijn met wisselend succes toegepast.