Robotzeehondje helpt demente ouderen

Hans van Maanen
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2015;159:C2652

‘Paro’ is een robotzeehond, sinds 2003 in ontwikkeling bij het Japanse bedrijf AIST. Het apparaat is uitgerust met 5 sensors en reageert onder meer op aanraking en geluid met staart- en oogbewegingen. Roger Bemelmans en collega’s onderzochten of een speciaal voor dit doel aangepaste Paro van nut zou kunnen zijn in de geriatrische zorg (J Am Med Dir Assoc. 2015; epub 23 juni).

Zij zetten een Paro in een zestal verzorgingstehuizen voor ouderen met dementie in een quasi-experimentele opzet. De ouderen werden uitgenodigd met Paro te knuffelen en te praten en anderszins te interageren. Gemeten werd of in de maanden dat Paro er was de robot subjectief problemen van deelnemers verlichtte (via de IPPA-schaal) en hun stemming verbeterde, vergeleken met de maanden zonder robot. Aan de test deden 91 ouderen mee, 71 rondden de studie af (14 mannen, 57 vrouwen).

‘Tijdens therapeutische interventies heeft Paro zijn nut duidelijk bewezen’, aldus de onderzoekers. Op de IPPA-schaal (van 0 tot 5) scheelde het gemiddeld 0,6 punt (effectgrootte 0,52), en ook de stemming verbeterde zienderogen. Zijn aanwezigheid bij dagelijkse zorgtaken maakte geen verschil (r = 0,03).

De onderzoekers noemen het ‘zeer bemoedigend’ dat de hulpverleners, die aanvankelijk nogal sceptisch tegenover de robot stonden, al snel enthousiaste supporters werden en pleitten voor directe aanschaf van 20 Paro’s.

Gerelateerde artikelen

Reacties