Ritmecontrole als behandeling voor patiënten met medicatieresistent boezemfibrilleren: 'maze'-operatie en percutane longvenekatheterisolatie

- In patients with atrial fibrillation, a decision must be made whether to accept the arrhythmia (rate control) or to pursue maintenance of sinus rhythm (rhythm control). Randomized trials have shown no difference between these strategies with respect to morbidity, mortality, and quality of life. In these studies, morbidity and mortality appeared to be related predominantly to the underlying heart disease rather than to the arrhythmia itself. However, other analyses suggest that long-term sinus rhythm may improve prognosis. At any rate, complaints caused by the arrhythmia may definitely be a reason to strive for rhythm control. If pharmacological rhythm control fails, maze surgery, both in patients with lone atrial fibrillation and as concomitant surgery, is highly successful. This, however, necessitates cardiac surgery. New techniques have now emerged, including pulmonary vein isolation by means of percutaneous catheter ablation. This is less invasive and therefore nowadays the treatment of first choice if pharmacological rhythm control has failed.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2006;150:2294-6

Zie ook het artikel op bl. 2314.

Tegenwoordig zijn veel hartritmestoornissen te genezen. Voor boezemfibrilleren geldt dat niet. De ritmestoornis die gezien wordt als het kleine en veel goedaardiger zusje van het kamerequivalent is inderdaad niet zo dodelijk, maar kan leiden tot een hoge morbiditeit, bijvoorbeeld tot klachten, hartfalen en herseninfarcten. Toch heeft recent gerandomiseerd onderzoek laten zien dat bij veel patiënten de ritmestoornis geaccepteerd kan worden.1 In de uitgevoerde studies werden veelal oudere patiënten geïncludeerd met additioneel hartlijden, met weinig klachten die gerelateerd waren aan de ritmestoornis en met risicofactoren voor een herseninfarct. Een kleinere groep patiënten ondervindt echter zoveel klachten van de ritmestoornis dat uiteindelijk, indien medicamenteuze therapie onvoldoende werkzaam is, overgegaan wordt tot invasieve behandeling, bijvoorbeeld met de ‘doolhof’-operatie (‘maze’-operatie). Bij die operatie worden in het boezemweefsel littekens aangebracht die ervoor zorgen dat het patroon van prikkelvoortgeleiding zodanig wordt veranderd dat het fibrilleren verdwijnt.

Geuzebroek…