Zie ook het artikel op bl. 688.
Reumatoïde artritis is een ernstige chronische ziekte die ongeveer 1 van de Nederlandse bevolking treft. De laatste jaren is er aanzienlijke vooruitgang geboekt in de (vroege) behandeling van reumatoïde artritis door een beter gebruik van bestaande langwerkende antireumatica, het zorgvuldig gebruik van glucocorticoïden en de introductie van de zogenaamde biologische middelen (‘biologicals’), vooral tumornecrosisfactor-?-blokkerende stoffen.1-3 Met deze behandelingsmogelijkheden is weliswaar aanzienlijke vooruitgang geboekt, maar niet bij alle patiënten, terwijl bij veel patiënten langdurige voortzetting van deze (dure) behandeling noodzakelijk is.
Een van de oorzaken dat het ons (nog) niet lukt de ziekte te genezen is dat deze al langere tijd aanwezig is voordat zij tot waarneembare symptomen leidt bij de patiënt. In het verleden duurde het dan ook nog vaak geruime tijd voordat die symptomen werden vertaald naar de diagnose ‘reumatoïde artritis’. Hierin is de afgelopen jaren duidelijk verbetering opgetreden, dankzij…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties