Profylactische toediening van diazepam bij koortsconvulsies

Onderzoek
M. Offringa
G. Derksen Lubsen
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 1994;138:1637
Download PDF

Van alle kinderen maakt 4 voor het bereiken van het 6e jaar een koortsconvulsie door. In het algemeen is de prognose zeer goed; een blijvende handicap of een stoornis in de psychomotore ontwikkeling is een zeldzaamheid. Het belangrijkste probleem is de hoge frequentie van recidief-koortsconvulsies: afhankelijk van de aanwezigheid van risicofactoren, te weten leeftijd 1 In een placebo-gecontroleerd onderzoek werden de ouders van 406 kinderen van 0,5 tot 6 jaar geïnstrueerd om bedacht te zijn op ziekteverschijnselen en bij een temperatuur > 38,1°C de medicatie toe te dienen en dagelijks een portie urine op te vangen tot 24 h na het verdwijnen van de koorts. Kinderen met voorafgaande niet-febriele convulsies werden uitgesloten. Als controle op het innemen van de medicatie werd de urine onderzocht op de aanwezigheid van aan de medicatie toegevoegde riboflavine.

Een kwart van alle kinderen had gedurende de follow-up-periode (gemiddeld 2 jaar) geen koortsepisoden meer. Van de 202 kinderen in de diazepamgroep hadden er 37 opnieuw 41 aanvallen, vergeleken met 72 aanvallen bij 53 kinderen uit de controlegroep. Bij 34 van deze 41 recidieven was er echter geen onderzoekmedicatie ingenomen; ook in de placebogroep was bij 34 van de 72 recidiefaanvallen geen medicatie gebruikt. Als voornaamste redenen voor het niet gebruiken van de medicatie gaven de ouders op dat zij weliswaar koorts hadden vermoed maar de temperatuur niet hadden gemeten, of – in 25 – dat de koortsconvulsie het eerste teken van een koortsende ziekte was. Bij ‘intention to treat’-analyse daalde de recidiefkans van 0,19 per jaar naar 0,10 (relatief risico 0,56; 95-betrouwbaarheidsinterval (BI): 0,38-0,81); bij een analyse van werkelijk ingenomen medicatie van 0,10 naar 0,02 (relatief risico 0,18; 95-BI: 0,09-0,37). Na 2 jaar bedroeg het recidiefpercentage respectievelijk 31 en 21 (Kaplan-Meier-analyse). Ernstige recidieven werden niet gezien. Wel deden zich bij 39 van de kinderen in de diazepamgroep bijwerkingen voor zoals sloomheid, ataxie en algemene prikkelbaarheid. In enkele gevallen werd hierop in overleg met de onderzoekers de dosis gehalveerd of de medicatie gestaakt. De auteurs concluderen dat orale diazepam effectief en veilig is en bevelen deze profylaxe aan voor alle kinderen na een eerste koortsconvulsie.

In reacties op dit onderzoek (N Engl J Med 1993;329:2033-4) wordt echter terecht de vraag aan de orde gesteld of koortsconvulsies wel zo nodig moeten worden voorkomen. Bij het nog steeds ontbreken van aanwijzingen dat recidief-koortsconvulsies schade aanrichten, is het wellicht beter om de angst van ouders voor koorts weg te nemen door goede voorlichting en hen te instrueren hoe te handelen bij een (langdurige) nieuwe aanval. In Nederland wordt hierbij een rectiole met diazepam meegegeven. Een andere reden om bij koorts diazepam te vermijden is dat de genoemde bijwerkingen kunnen worden verward met tekenen van een ernstige infectie en bij meningitis, meningeale prikkeling juist kunnen maskeren.

Literatuur
  1. Rosman NP, Colton T, Labazzo J, Gilbert PL, Gardella NB,Kaye EM, et al. A controlled trial of diazepam administered during febrileillnesses to prevent recurrence of febrile seizures. N Engl J Med1993;329:79-84.

Gerelateerde artikelen

Reacties