In memoriam C.B.M.Römer (1923-2007).

I. Schretlen
M. Schretlen-van der Vorst
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 2008;152:466
Download PDF

Op 27 december 2007 overleed Clementine Römer, die van 1955 tot 1984 huisarts in ’s-Hertogenbosch is geweest. Telg uit een groot gezin koos zij voor de geneeskunde in een periode dat dit vakgebied nog voornamelijk een mannenbolwerk was. Römer vestigde zich als eerste vrouwelijke huisarts in de Brabantse hoofdstad, waar haar naam voor veel mensen nog altijd een begrip is. Oorspronkelijk richtte zij een flatje in als praktijkruimte. Later betrok ze een herenhuis aan de Bossche vestingwal. Tafel en bed waren hier letterlijk gescheiden door de praktijk op de eerste verdieping.

Deze markante vrouw met haar rijzige gestalte behoorde tot een bijna uitgestorven generatie artsen, die het huisartsenvak op een unieke wijze heeft ingekleurd: wars van alle getheoretiseer was Römer een vrouw van en voor haar praktijk. Zij stond letterlijk dag en nacht voor haar patiënten klaar: stipt vanaf middernacht was zij elke werkdag bereikbaar en dan was er altijd minstens één patiënt die een beroep op haar deed. Op zichzelf aangewezen droeg zij de last van een soms loodzwaar bestaan met een aan blijmoedigheid grenzende aanvaarding. Klagen was haar vreemd. Haar persoonlijkheid kenmerkte zich door een intense betrokkenheid, vitaliteit en hartelijkheid.

Römer was zo vergroeid met haar praktijk dat zij ook na haar pensioen de telefoon opnam met ‘dokter Römer’. Voor veel patiënten bleef zij de onmisbare steun en toeverlaat. Als medisch adviseur liet zij anderen delen in haar ervaring en mensenkennis. Ook hechtte zij veel waarde aan contact met andere voormalige collegae. Meer dan eens toonde Römer zich bezorgd over ontwikkelingen in de gezondheidszorg en niet ten onrechte: in de rol van patiënte heeft zij het helaas bepaald niet gemakkelijk gehad.

Toen wij de praktijk van Römer overnamen, konden we slechts in haar schaduw staan. Menige patiënte zag zeker een jonge mannelijke huisarts niet zitten. Wij zijn ervan overtuigd dat deze ‘grande dame’ nog lang zal voortleven in het hart van haar voormalige patiënten.

Gerelateerde artikelen

Reacties