Kniedistractie: een oplossing voor jonge patiënten met knieartrose?

Het is goed, dat een biologisch onverantwoorde techniek voor de steeds vaker en vroeger voorkomende knieartrose zeer kritisch wordt bekeken. Het steeds vroeger en vaker voorkomen van artrose aan heup en knie moet vanuit de kennis van de biomechanica geweten worden aan het niet goed uitgelijnd  zijn van het gehele steun-en bewegingsapparaat. Een niet goed ontwikkelende houding tijdens de groeifase zorgt voor abnormale posities van het zware hoofd en zo oplopende spanningen in het spierfasciesysteem (thightness) waardoor de belastingslijnen in onderrug en beengewrichten voor onnatuurlijke krachten op kraakbeen zorgen ( shearforces). Bij een in de jeugd ontstane onnatuurlijke uitlijning zal ons kraakbeen dus eerder "slijten". De distractiemethode heeft haar kracht en biologische onderbouwing bij botdefecten laten zien, maar zal bij gewrichtsproblemen veel meer complicaties laten zien, die we gezonde mensen niet graag aandoen. Alignementverbetering is een veiliger optie. De schrijvers van dit commentaar wijzen terecht op de nietinvasieve mogelijkheden, voor je het mes pakt. Het primair richten op houdingsverbetering om de shearforces kwijt te raken wordt echter niet genoemd. Ook de enorme preventieslag, die in de groeifase te maken valt ( oorsprong orthopedie) blijft helaas onvermeld. De incidentiestijgingen van alle op malalignment en verhoogde spierspanning berustende aandoeningen vragen daar wel om.