Inhalatie-insuline: een nieuwe weg in de optimalisering van glucoseregulatie

- The lungs constitute an attractive route for the administration of insulin in view of their large surface area and the permeability for proteins.

- Inhaled insulin may greatly reduce the daily nuisance of subcutaneous injections for millions of patients. The acceptance of insulin therapy may therefore be increased, so that better metabolic control can be achieved.

- For optimal efficacy it is essential that the insulin be precipitated in the alveoli and it is precisely the reproducibility of this process that is variable and dependent upon a variety of factors. Thus, the properties of the particles, technique of respiration, administration system and the presence of pulmonary disease (smoking) all play a role.

- The pharmacokinetics make inhaled insulin suitable for preprandial administration: the absorption is very rapid, so that it can be taken a very short time before meals. The duration of action, however, is short, so that the use of long-acting insulin usually remains necessary.

- The biological availability of inhaled insulin is < 20, so that the required dose is larger. The long-term effects of the intra-alveolar administration of insulin and its immunological consequences are still insufficiently clear, although no permanent negative effects have been demonstrated so far.

- Partly in view of the favourable pharmacodynamic properties, the use of inhaled insulin is an attractive therapeutic option, not only for the group of patients with a fear of injections but for all diabetics that require insulin therapy.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2006;150:833-8

Samenvatting

- De longen vormen een aantrekkelijke toedieningsroute voor insuline, vanwege hun grote oppervlakte en permeabiliteit voor eiwitten.

- Inhalatie-insuline kan voor miljoenen patiënten het dagelijkse ongemak van subcutane injecties sterk reduceren. De acceptatie van insulinetherapie kan toenemen, waardoor betere metabole controle kan worden bereikt.

- Voor optimale effectiviteit is het neerslaan van de insuline in de alveoli noodzakelijk, en juist de reproduceerbaarheid daarvan is variabel en afhankelijk van diverse factoren. Zo spelen eigenschappen van de partikels, ademtechniek, toedieningssysteem en de aanwezigheid van longziekten (roken) alle een rol.

- De farmacokinetiek maakt dat inhalatie-insuline geschikt is voor preprandiale toediening: de resorptie is zeer snel, waardoor het zeer kort vóór de maaltijd kan worden ingenomen. De werkingsduur is echter kort, waardoor gebruik van lang werkende insuline meestal tevens noodzakelijk blijft.

- De biologische beschikbaarheid van inhalatie-insuline is < 20, waardoor de benodigde dosis hoger moet zijn. De langetermijneffecten van intra-alveolaire toediening van insuline en de immunologische gevolgen zijn nog onvoldoende opgehelderd, ofschoon tot op heden geen blijvende nadelige effecten zijn aangetoond.

- Mede vanwege de gunstige farmacodynamische eigenschappen is toepassing van inhalatie-insuline een aantrekkelijke behandeloptie, niet slechts voor de groep patiënten met spuitangst, maar voor alle diabetespatiënten die met insuline behandeld moeten worden.

Ned Tijdschr Geneeskd. 2006;150:833-8