Zelden zal een uitspraak van een Medisch Tuchtcollege zoveel publicitaire aandacht hebben getrokken als die inzake de zaak-Chabot. Zoals bekend is de psychiater Chabot door het Amsterdamse Tuchtcollege berispt wegens hulp bij suïcide van een depressieve vrouw. Zijn zaak diende eerder bij het Hof te Leeuwarden en bij de Hoge Raad. In de pers is al ruim aandacht besteed aan de gronden waarop het Tuchtcollege tot zijn uitspraak kwam, evenals aan de vraag hoe de uitspraak zich verhoudt tot het oordeel van de Hoge Raad, in dit Tijdschrift eerder becommentarieerd door Leenen.1 In dit commentaar ga ik dan ook niet op de zaak zelf in, maar op enkele algemene aspecten die in de publieke discussie rond professionele hulp bij suïcide niet altijd de aandacht krijgen die ze mijns inziens verdienen.
In weerwil van classificatiesystemen à la DSM-IV, is en blijft psychiatrische diagnostiek weinig ‘hard’. Psychiatrische diagnostiek berust in hoofdzaak…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties