Het scherpen van onze klinische blik
Open

Redactioneel
07-02-2019
Wim Opstelten

Zoals gebruikelijk in de wintermaanden, zijn de wachtkamers van huisartsen weer drukbevolkt. Veel luchtwegklachten: hoesten en proesten, piepen en zagen. Vaak een onschuldige verkoudheid die – met of zonder huismiddeltjes – vanzelf weer overgaat. Huisartsen stellen dikwijls een symptoomdiagnose, zoals hoesten of keelpijn, zonder dat de vinger gelegd kan worden op de precieze aard van de aandoening of de verwekker daarvan. Een etiologische diagnose lijkt vaak ook niet nodig (D3102).

We denken doorgaans meer in termen van prognose dan van diagnose. Vaak schatten we eerst in of iets een goedaardig beloop zal hebben of dat er onheil dreigt. Op die manier ...