Het nut van controlekweken bij gonorroe en chlamydiasis

Klinische praktijk
J.J.E. van Everdingen
Citeer dit artikel als
Ned Tijdschr Geneeskd. 1991;135:774-5
Download PDF

Over het belang van het inzetten van kweken bij vermoeden van gonorroe is vrijwel iedereen het eens: het is de meest betrouwbare vorm van diagnostiek, ongevoeligheid of verminderde gevoeligheid voor antibiotica kan alleen met een antibiogram worden vastgesteld en bron- en contactopsporing worden zeer bemoeilijkt als het micro-organisme niet is aangetoond. Ook worden van oudsher controlekweken gepropageerd. Sommigen adviseren dit onderzoek altijd te verrichten;12 anderen maken onderscheid tussen mannen en vrouwen met gonorroe.34 Bij vrouwen worden controlekweken altijd zinvol geacht, bij mannen alleen als er écoulement is. Het is de vraag of deze aanbevelingen die uit de tijd stammen dat postgonorroïsche urethritis veel voorkwam en Chlamydia trachomatis nog niet kon worden geïsoleerd, nog steeds van toepassing zijn. Hiernaar is de laatste tijd geen onderzoek meer verricht. Wel is dergelijk onderzoek gedaan bij chlamydiasis. Radcliffe et al. volgden 106 vrouwen bij wie door een kweek een cervicale infectie met C. trachomatis was vastgesteld.5 De patiënten werden behandeld met doxycycline 2 dd 100 mg of tetracycline 4 dd 500 mg gedurende 7 dagen. Hun werd verzocht op de achtste dag terug te komen voor een controle-onderzoek. Hieraan gaven 91 patiënten gehoor. Bij drie was de uitslag van een enzym-immunoassay (EIA) positief, terwijl de kweek negatief was. Negentig patiënten kwamen terug voor een tweede controle tussen 1 en 4 weken na behandeling. Alle EIA- en kweekresultaten waren negatief. Dat gold ook voor de drie patiënten bij wie de EIA-uitslag daarvoor positief was. De onderzoekers besluiten dat ‘follow-up’-onderzoek van chlamydiasis niet noodzakelijk is na adequate therapie en dat de EIA fout-positieve uitslagen kan geven indien deze test direct na de kuur met antibiotica wordt verricht.

Literatuur
  1. Gezondheidsraad. Sexueel overdraagbare aandoeningen.'s-Gravenhage: Gezondheidsraad, 1986.

  2. Handsfield HH. Gonorrhea an uncomplicated gonococcalinfection. In: Holmess KK, et al, eds. Sexually transmitted diseases. NewYork: McGraw-Hill, 1984.

  3. Dijk E van, Kroon HVM van der. Behandeling van gonorroedoor de huisarts. Ned TijdschrGeneeskd 1975; 119: 1353-6.

  4. Stolz E. Behandeling van gonorroe door de huisarts.Ned Tijdschr Geneeskd1975; 119: 1588-9.

  5. Radcliffe KW, Rowen D, Mercey DE. Is a test of curenecessary following treatment for cervical infection with Chlamydiatrachomatis? Genitourin Med 1990; 66: 444-6.

Gerelateerde artikelen

Reacties