De Nederlandse poliomyelitisepidemie 1992/'93; invaliditeit en revalidatie
Open

Onderzoek
02-06-1996
F.W.A. van Asbeck

Doel.

Beschrijven van epidemiologische kenmerken van de patiënten van de Nederlandse poliomyelitisepidemie 1992‘93 in vergelijking met de 2 vorige epidemieën en van de duur en het eindniveau van het neurologisch en functioneel herstel.

Opzet.

Descriptief.

Plaats.

Revalidatiecentrum ‘De Hoogstraat’, Utrecht.

Methoden.

Twee schriftelijke enquêtes werden gehouden: een onder de behandelend artsen van de 71 geregistreerde patiënten 5 maanden na het einde van de epidemie, en een tweede 30 maanden na het einde van de epidemie onder de behandelend artsen van de patiënten met initiële neurologische uitval. Bij 13 volwassen patiënten met matig ernstige en ernstige neurologische uitval werden 3-maandelijks vastgelegd: spierkracht volgens criteria van de Medical Research Council (MRC), activiteiten van het dagelijks leven (ADL) met een Nederlandse vertaling van de ‘Functional independance measure’ (FIM)score en loopfunctie volgens Hoffer.

Resultaten.

De respons op de enquêtes was 100. De mediaan van de patiëntenleeftijd steeg van 5-9 jaar tijdens de epidemie in 1971, via 10-14 jaar in 1978 tot 20 jaar in 1992‘93. Ten gevolge van de epidemie 1992’93 hadden volwassenen (≥ 20 jaar) vaker ernstige of matig ernstige uitval dan jongeren (p < 0,001). In de epidemie van 1978 waren deze verschillen niet significant. De spierkracht verbeterde tot 30 maanden na het begin van de ziekte, hoewel bij 1013 na 18 maanden geen verbetering meer optrad. De ADL-zelfredzaamheid verbeterde tot 18 maanden, waarbij 1013 personen vrijwel ADL-zelfstandig werden. De loopfunctie verbeterde tot 12 maanden, waarbij 3 patiënten rolstoelgebonden bleven, 1 alleen in de oefensituatie liep, 5 in en om huis liepen en 4 volledig liepen.

Conclusie.

Foliomyelitis is in Nederland geen kinderziekte meer. Bij toekomstige epidemieën moet er rekening mee gehouden worden dat de meeste invaliditeit onder volwassenen kan voorkomen. Na een aanval van acute poliomyelitis kan de spierkracht tot 2,5 jaar verbeteren, maar de ADL-functie blijft na 1,5 jaar stabiel en de loopfunctie na 1 jaar.