Continuïteit van de huisartsenzorg

Vervlogen ideaal of nieuw perspectief?
Ter discussie
08-01-2019
Wim Opstelten, Jochen W.L. Cals en Henriëtte E. van der Horst

Het ideaalbeeld van de huisarts: een dokter die je verleden, je context en je behoeften en wensen kent. Het vloeit voort uit een persoonlijke en vaak langdurige arts-patiëntrelatie. Continuïteit van zorg is een belangrijke kernwaarde van het huisartsenvak die bijna 60 jaar geleden werd vastgelegd tijdens de Woudschotenconferentie, waar de basis voor de Nederlandse huisartsgeneeskunde werd gelegd.1 Sindsdien zijn onze maatschappij en ook ons zorgsysteem behoorlijk veranderd, waardoor deze kernwaarde minder vanzelfsprekend is geworden. Is continuïteit in de huisartsenzorg überhaupt nog wel mogelijk?

Auteursinformatie

Huisartsenpraktijk Vondelplein, Amersfoort: dr. W. Opstelten, huisarts. Universiteit Maastricht, Care and Public Health Research Institute (CAPHRI), vakgroep Huisartsgeneeskunde: prof.dr. J.W.L. Cals, huisarts. Amsterdam UMC, locatie VUmc, afd. Huisartsgeneeskunde en Ouderengeneeskunde: prof.dr. H.E. van der Horst, huisarts. Alle auteurs zijn praktiserend huisarts en lid van de(hoofd)redactie van het NTvG .

Contact: W. Opstelten (w.opstelten@ntvg.nl)

 

Belangenverstrengeling

Belangenconflict en financiële ondersteuning: er zijn mogelijke belangen gemeld bij dit artikel. ICMJE-formulieren met de belangenverklaring van de auteurs zijn online beschikbaar bij dit artikel.

AuteurBelangenverstrengeling
Wim OpsteltenICMJE-formulier
Jochen W.L. CalsICMJE-formulier
Henriëtte E. van der HorstICMJE-formulier