Benigne paroxismale positieduizeligheid

- Benign paroxysmal positional vertigo is a common malfunction of the labyrinth, most frequently of the posterior canal, due to clot of debris in the endolymph.

- The attacks of vertigo are characterised by dependency on position, latency after positioning of the head, short duration, nystagmus, reversibility and fatiguableness.

- The diagnosis can be based on history, physical examination and provocative tilting of the head as described by Dix and Hallpike. In a typical case further investigations are not necessary.

- The symptoms often improve spontaneously. Half of the patients can be cured directly by stepwise tilting. This probably removes the clot from the canal of the labyrinth to the utriculus. Specific positional exercises also often have a good result, but not as quickly.

- Drug therapy has no place in the treatment.

Samenvatting

- Benigne paroxismale positieduizeligheid is een veelvoorkomende stoornis van het labyrint, meestal van het achterste halfcirkelvormig kanaal, die berust op een klontering in de endolymfe.

- De aanvallen van draaiduizeligheid worden gekenmerkt door houdingsafhankelijkheid, latentietijd na positionering van het hoofd, korte duur, nystagmus, omkeerbaarheid en uitputbaarheid.

- Voor het stellen van de diagnose zijn de anamnese, het lichamelijk onderzoek en met name de kiepproef van Dix-Hallpike voldoende en is in principe geen aanvullend onderzoek nodig.

- De verschijnselen nemen vaak spontaan af. Door stapsgewijze kanteling kan bij de helft van de patiënten het beeld direct genezen, waarschijnlijk door verplaatsing van de klontering uit het halfcirkelvormig kanaal naar de utriculus. Met specifieke houdingsoefeningen wordt vaak ook een goed resultaat bereikt, zij het minder snel.

- Er is bij de behandeling geen plaats voor medicamenteuze therapie.