Behandeling van chronische anale fissuren

Chronic anal fissures are a painful condition frequently seen in general practice, with an incidence of 2,5/1000 per year. According to the practice guidelines of the Dutch College of General Practitioners, isosorbide dinitrate 1% ointment (ISDN) is the treatment of first choice for chronic anal fissures. Systemic side-effects such as headache are reported in 27% of all cases. This side effect in combination with the frequent application of ISDN (4-6 times daily) leads to a low compliance for this therapy. A meta-analysis of the Cochrane Collaboration showed similar efficacy of diltiazem compared to ISDN. Diltiazem has several advantages: the application frequency is only twice daily, no systemic side-effects have been reported, the total costs of treatment are lower than the costs of ISDN and a standard preparation of diltiazem ointment is available. Therefore, diltiazem 2% ointment should be the first line treatment for chronic anal fissures.

Conflict of interest: none declared. Financial support: none declared.

De anale fissuur is een veel voorkomende klacht in de huisartsenpraktijk. De incidentie is 2,5 per 1000 per jaar, waarbij beide seksen gelijk zijn aangedaan. De fissuur begint als een acute ruptuur van de anodermis; vaak geneest deze fissuur niet spontaan. Na 6-8 weken spreekt men van een chronische anale fissuur.

De etiologie is nog onduidelijk. De aandoening komt zowel voor bij patiënten met obstipatie als bij patiënten met normale of dunne defecatie.1 Patiënten met een anale fissuur hebben vaak een verhoogde spanning van de interne anale sfincter. Dat veroorzaakt compressie van eindarteriën die door de interne sfincter heen lopen, zodat de doorbloeding van de anodermis afneemt. De pijn van de fissuur verhoogt de spiertonus van de sfincter, zodat een vicieuze cirkel ontstaat waardoor de fissuur moeilijk geneest en chronisch wordt. De meest voorkomende klachten hierbij zijn pijn tijdens en na de defecatie en helderrood bloedverlies per anum.

Naast…