‘Wat ben je toch veel met je telefoon bezig. Leg dat ding nou eens weg!’ Een opmerking die ik de laatste tijd erg vaak heb gehoord. Niet dat ik de enige ben in huis, mijn ouders kunnen er ook wat van. ‘Maar jij zit ook de hele tijd op je telefoon bij de tv,’ is niet voor niets mijn standaard weerwoord op vragen rondom mijn socialmediagebruik. Niet dat hun zorgen onterecht zijn, overigens.
Mijn dag begint altijd met een snelle blik op mijn telefoon. Is mijn foto geliket op Instagram? Heeft iemand me toevallig nog geappt? Zijn er connectieverzoeken op LinkedIn? Totaal onnodig natuurlijk om daar je dag mee te beginnen. Toch is het er langzaam ingeslopen. Maar hoeveel uur zit ik eigenlijk op mijn telefoon? Mijn statistieken spreken boekdelen. ‘Acht uur schermtijd, waarvan zes uur social media,’ zucht ik. Een stuk meer dan ik zelf had gedacht. Hoe erg is dit? Ben ik verslaafd geraakt aan social media zonder het te weten? Trap ook ik in het web van algoritmes van internetgiganten als Meta en Google? Zou ik als arts hier niet weerbaarder tegen moeten zijn? En de belangrijkste vraag: kan ik nog functioneren zonder digitale bevestiging?
‘Ik besloot een schermlimiet in te stellen: een half uur per dag. Dat zou spannend worden!’
Nu wordt er al jaren gewaarschuwd dat mijn generatie verslaafd is aan social media en dat we daarom het gebruik ervan tot een bepaalde leeftijd moeten verbieden. Zelf besloot ik om het voortouw te nemen en een schermlimiet in te stellen: een half uur per dag.
Mind you. Een half uur is eigenlijk net genoeg voor een appje, een Tiktok-filmpje en om twee foto’s te uploaden op Insta. Dus dit zou spannend worden. En wat als ik iets belangrijks mis?
En daar gingen we al: ‘Heb je mijn berichtje niet gelezen?’ vroeg een vriendin op de derde dag van de schermlimiet. ‘Nee, sorry, ik kijk wat minder vaak op mijn telefoon. Was het dringend?’ Ik voelde me meteen schuldig dat ik er niet direct naar had gekeken. ‘Nee, maakt niet uit! Het ging over waar je wilde eten vanavond.’ Gelukkig, niets ernstigs dus – al vind ik lekker eten natuurlijk een serieuze zaak.
Wat ik met name merkte door mijn telefoonvrije uren was hoeveel anderen op hun telefoon zaten. En geloof me, het was echt niet alleen Generatie-Z die de verleiding niet kon weerstaan. Daarom hierbij de oproep: neem je schermtijd eens onder de loep. Je zult zien: zoveel mis je echt niet, en je krijgt er zeeën van tijd voor terug. Met als bonus: meer rust in je hoofd.
Katinka Gerrits is bezig met haar laatste jaar geneeskunde bij de Vrije Universiteit en doet haar wetenschappelijke stage bij de afdeling Maag-Darm-Leverziekten.