Roy Beijaert is huisarts. Hij stond aan de basis van thuisarts en werkte in een gezondheidscentrum in Maarssen. Nu is hij waarnemer vanuit zijn eigen bedrijf Hippocratekst. Hij ontwikkelt een vasectomiespreekuur in de Utrechtse binnenstad, houdt 2 keer 5 minuten per week spreekuur op Radio NPO 1 en is voorzitter van de Stichting Intellectueel Eigendom bij Healthbase. Verder is hij auteur van de Analyse over bijwerkingen van coronavaccinatie (D6075).
artikel
Wat wilde u vroeger worden?
‘Bioloog, schrijver en kunstschilder. Ik heb 20 jaar geleden ook veel geschilderd. Nu schilder ik alleen nog elke ochtend met mijn wijsvinger op de beslagen ruiten van de douchecabine.’
Welke levende arts bewondert u het meest en waarom?
‘Mijn dochter Ronne Beijaert, omdat ze vanuit een boeddhistisch principe zachtjes aanduwt tegen ons prachtige vak, met name de ouderengeneeskunde. En dan bewonder ik ook een levende architect, dochter Lorien Beijaert, omdat ze namens Nederland is uitgezonden naar La Biennale Architettura di Venezia 2021.’
Wat was de beste stap in uw carrière?
‘Er is geen beste. Ik ben blij dat ik op enig moment heb besloten om bij het NHG aan patiëntenvoorlichting te gaan werken. Aanvankelijk het folderrek, toen de patiëntenbrieven en uiteindelijk thuisarts.nl. Goede stappen zijn voor mij de momenten waarop je op een idee komt en dan kijkt of je er wat mee kunt. Als je bijvoorbeeld de naam ‘thuisarts’ bedenkt en dat dat nu een begrip is, dan was dat misschien een goede stap. Of dat je met een aantal huisartsen een onderwijsmodel bedenkt, wat nu de huisartsentraining op Vlieland is. Ook was het een hele goeie stap dat ik lang geleden in Maarssen ging werken.’
‘We hebben een knalgroen OMT nodig’
Wat zou u doen als u 1 dag de baas kon zijn in Nederland?
‘5 miljoen bomen planten en een wekelijks kernoverleg milieu- en klimaatbeheer starten met ministers en belangenorganisaties. Zo’n knalgroen OMT hebben we hard nodig.’
Waar bent of was u het gelukkigst?
‘Thuis, in m’n bed, na een lange verre reis. Of in de zon in mijn kleine stadstuin. Maar ook toen ik de harpij, een wondere roofvogel, spotte in de binnenlanden van Suriname.’
Wat is uw mooiste publicatie?
‘‘De nazaat van een kleurrijke horzel’ in H&W 10, september 2003. Ik schreef dit artikel samen met Yvonne Gresnigt, mijn vrouw.’
Wat is uw favoriete boek en waarom?
‘Het zijn er drie. De wereld gaat aan vlijt ten onder (Max Dendermonde), mijn houvast op de middelbare school, Zen en de kunst van het motoronderhoud (Robert Pirsig), mijn houvast in de praktijk, en Kalme chaos (Sandro Veronesi), mijn echte favoriet.’
Heeft u een ‘guilty pleasure’?
‘De kroeg! Blond bier, bitterballen én, even later, frites met pindasaus of foe yong hai met kip.’
Welke persoonlijke ambities heeft u?
‘Ambitie, ik kan het woord niet meer horen. Als je geen ambitie hebt, ben je niets. En dat zet zoveel mensen aan de kant. Hooguit de ambitie om gewoon te zijn, niet beter te willen zijn dan anderen, om het gewoon leuk te hebben samen met anderen, ver weg van het ik-principe.’
Waarover kunt u zich opwinden?
‘De ik-cultuur en het eindeloos elkaar de maat nemen. Daarbij blijft het opletten want het is ook voor mij soms een valkuil.’
Heeft u een tip voor studenten?
‘Begin met luisteren, luister dan nog even, stel dan een vraag die ertoe doet en luister dan weer, vooral ook naar je medestudenten.’
Wat doet u om fit te blijven?
‘Fietsen, vegetarisch eten, soms in een restaurant een biefstuk, minder alcohol en op tijd naar bed.’
Wat doet u met familie en vrienden die met kwaaltjes aankomen?
‘Ik luister naar ze en verwijs ze dan meestal naar thuisarts.nl.’
Wat zou u willen veranderen in de zorg?
‘De verhouding man/vrouw onder dokters en verpleegkundigen.’
Wat zou u geweten willen hebben toen u jong was?
‘Hoe belangrijk het is om de goede vragen te stellen, te luisteren en te begrijpen.’
Wat trekt u meestal aan naar uw werk?
‘Spijkerbroek en mondkapje. Mooie titel voor een roman.’
Is de gedachte aan pensioen een droom of een nachtmerrie?
‘Een werkelijkheid die me langzaam gaat passen.’
Met welk dilemma worstelt u momenteel?
‘Of ik volgend jaar nu wel of niet in Suriname kan gaan werken.’
Wat heeft u ertoe bewogen een artikel bij het NTvG in te dienen?
‘Zoals wel vaker kwam er bij mij een vraag op. Hoeveel dokters worden er eigenlijk zo ziek van het covid-vaccin dat ze 2 dagen later nog niet kunnen werken? Dat zoek je dan uit, daar schrijf je wat over en dan is er mijn hele leven al dat NTvG. Tja, wat beweegt je dan… Ik denk het supereigentijdse format. En, natuurlijk, de eer.’
Reacties