Vroege behandeling met zidovudine; een keerpunt in de strijd tegen AIDS?

In augustus 1989 werd door de Amerikaanse minister van volksgezondheid Sullivan bekend gemaakt dat een groot placebo-gecontroleerd onderzoek naar het effect van zidovudine bij asymptomatische dragers van het humane immunodeficiëntievirus (HIV) (de zogenaamde 019-studie), wegens gebleken resultaat was stopgezet voor de personen die aan de studie begonnen met een aantal CD4-lymfocyten in het perifere bloed ? 0,5 x 10⁹l. ‘We zijn hier getuige van een keerpunt in de strijd om AIDS van een dodelijke ziekte om te vormen tot een behandelbare aandoening,’ aldus Sullivan. Hoewel niet beschikt werd over gedetailleerde informatie betreffende de Amerikaanse onderzoeksresultaten, bleef in Nederland een aantal ‘beleidsmakers’ niet achter zich in soortgelijke zin tegenover de media uit te laten en aan te dringen op verruiming van de indicatie voor zidovudine-verstrekking. Alvorens een dergelijk verstrekkend besluit genomen wordt, verdient het onzes inziens aanbeveling een blik op de feiten te werpen.