Het blijft vaak niet bij één basaalcelcarcinoom*
Open

Onderzoek
23-11-2011
Sophie C. Flohil, Senada Koljenović, Ellen R.M. de Haas, Lucia I.H. Overbeek, Esther de Vries en Tamar Nijsten

Doel

Het berekenen van het cumulatieve risico en het incidentiecijfer voor het ontwikkelen van multipele (≥ 2) basaalcelcarcinomen (BCC’s).

Opzet

Retrospectieve cohortstudie met gegevens van het Pathologisch-Anatomisch Landelijk Geautomatiseerd Archief (PALGA).

Methode

Met behulp van histopathologierapporten werden 2483 patiënten met een 1e histopathologisch bevestigd BCC in het jaar 2004 retrospectief gedurende 5 jaar gevolgd. Met het overlevingsmodel van Andersen en Gill werd gekeken of leeftijd en geslacht risicofactoren waren voor het krijgen van multipele BCC’s.

Resultaten

Er werden 3793 BCC’s bij 2483 patiënten vastgesteld. Het 5-jaars cumulatieve risico op multipele BCC’s was 29,2%. Het incidentiecijfer voor het krijgen van 2 of meer basaalcelcarcinomen was 25.318 per 100.000 persoonsjaren in de eerste 6 mnd na diagnose van het 1e basaalcelcarcinoom. Dit daalde tot 6953 na 5 jaar follow-up. Mannen hadden 30% meer kans op het ontwikkelen van multipele BCC’s dan vrouwen (gecorrigeerde hazardratio: 1,30; 95%-BI: 1,11-1,53). Personen van 65-79 jaar oud hadden 80% meer risico op het ontwikkelen van 2 of meer BCC’s dan patiënten jonger dan 50 jaar (gecorrigeerde hazardratio: 1,81; 95%-BI: 1,37-2,41).

Conclusie

Bijna een derde van de patiënten met een BCC ontwikkelde meer dan 2 BCC’s, voornamelijk in de periode direct volgend op de 1e huidtumor. Bij het stellen van de diagnose ‘BCC’ dient een volledige huidinspectie te worden verricht, wat jaarlijks herhaald dient te worden gedurende minstens 3 jaar.