Infectierisico bij tandartsen niet gering

In tandartspraktijken komen prik- en spataccidenten frequent voor. Paul van Wijk (Jeroen Bosch Ziekenhuis en VUmc) en collega’s suggereren in hun Nederlandse studie dat vooral het melden van deze incidenten beter kan (Community Dent Oral Epidemiol. 2012; epub 20 juni).

Sinds 2006 is het voor tandartsen mogelijk prik- en spatincidenten te melden bij PrikPunt. In 2008 nodigden de auteurs tandartsen uit om deel te nemen aan een onlinevragenlijstonderzoek om de rol van PrikPunt te evalueren. Ook vroegen zij naar kennis omtrent bloedoverdraagbare aandoeningen, naar de vaccinatiestatus, naar het aantal prikincidenten en of tandartsen deze incidenten meldden.

Van de 1442 genodigde tandartsen antwoordden er 487, van wie 92% in een privépraktijk werkte. 94% van de respondenten kende het meld- en voorlichtingspunt. 32% van de tandartsen maakte in 2008 minstens 1 prikaccident mee. Van hen nam 37% telefonisch contact op met PrikPunt, 18% consulteerde een arts en 45% zocht geen medische hulp. Meer dan de helft van alle tandartsen gaf aan gebrekkige kennis te hebben van bloedoverdraagbare aandoeningen, zoals hepatitis en hiv. De vaccinatiegraad van hepatitis B bedroeg 88% bij tandartsen en hun medewerkers.

In 2008 verwerkte het meldpunt 387 telefoontjes. Assistenten meldden prikincidenten frequenter dan tandartsen (51 vs. 24%). Meer dan driekwart van de meldingen betrof laagrisico-incidenten; bij 16% van de meldingen bestond er echter een risico op hiv-besmetting. Verdovingsnaalden en schoonmaakwerkzaamheden waren de meest gemelde oorzaken van bloedcontact. Melding vond bij 20% van de accidenten pas na 8 uur plaats. In enkele gevallen was het niet mogelijk om hiv-profylaxe te starten, omdat tandartsen pas na 48 uur contact opnamen met PrikPunt.

De onderzoekers denken dat een belangrijke rol is weggelegd voor het meld- en adviespunt, waarbij het nut van tijdig melden centraal staat.

(Bijdrage: Christel van Dongen.)