Waardering
Open

11-09-2014
Hassina Bahadurzada

Als student zie je eigenlijk alleen maar docenten binnen het AMC. Ondanks dat 95% van de docenten daar in een witte jas staat, zien wij enkel de docent in deze persoon. Dat is wellicht ook niet zo raar, aangezien dit de enige rol is waarin wij met elkaar in aanraking komen. Hier zit echter een keerzijde aan: we kunnen soms moeilijk begrip opbrengen voor iemand die eigenlijk geen tijd voor onderwijs heeft. Waarom staan niet alle docenten met hetzelfde enthousiasme daar voor ons?

Na navraag bij docenten blijkt het probleem niet zozeer te liggen in het geven als wel in het voorbereiden van onderwijs. Dit gebeurt vaak in de avonduurtjes. Tussen de regels door lijkt ook de waardering voor de rol als docent een beetje gemist te worden. De verhouding tussen inspanning en waardering lijkt niet helemaal in balans. Als arts of onderzoeker is er veel meer sprake van directe waardering, terwijl dit als docent niet altijd het geval lijkt te zijn. Waarom is dat? Het antwoord op deze vraag zocht ik bij onze Raad van Bestuur.

Ik kreeg uitgelegd welke taken een arts in een umc heeft en dat ook binnen het AMC wordt geprobeerd om de positie van de docent te verbeteren. Zo worden er jaarlijks PE’s benoemd. PE staat voor ‘Principal educator’ en de benoeming houdt in dat je als staflid meer tijd krijgt om aan onderwijs te wijden. Er is niet alleen meer tijd, maar deels ook erkenning voor de moeite die een docent in onderwijs steekt. Ik vind het een mooi initiatief, maar het gaat hier jaarlijks om een groep van ongeveer 15 docenten. Welke waardering of erkenning krijgen de andere docenten?

Het is heel makkelijk om de onderwaardering van de docent op de organisatie af te schuiven, maar is dat wel eerlijk? Een probleem bij een ander leggen is een mooie manier om een probleem wel te signaleren, maar niet hoeven op te lossen. Ik vind dit een beetje krom. Ik ben degene die geniet van het onderwijs, die leert, die begeleid wordt, maar de waardering moet vanuit de organisatie komen? Natuurlijk moet de docent ook vanuit de organisatie gewaardeerd en gesteund worden, maar hierin ligt ook een verantwoordelijkheid voor ons studenten. Wij moeten ook leren om te laten blijken dat we onderwijs waarderen.

Ik ben het afgelopen jaar verrast geraakt door het aantal betrokken docenten die er ineens rond lijken te lopen. Ik kom ze overal tegen. Docenten die 7 dagen nodig hadden om op een e-mail te reageren, doen dat nu binnen een uur. Ik kan overal terecht en iedereen is meer dan bereid te helpen waar nodig. Waarom? In de organisatie is er niet zo veel veranderd. Is het dan toch mijn veranderde attitude die een verschil is gaan maken? Kan dat kleine beetje waardering zo een groot verschil maken? Ik weet het niet, maar het maakt studeren een stuk plezieriger.

Over de auteur: 

Hassina Bahadurzada is derdejaarsstudent aan de UvA. Ze vertelt in deze weekboeken uit eigen ervaring hoe belangrijk de rol van de docent is in het onderwijs. 4 weken lang schrijft ze over wat een optimaal onderwijsklimaat kenmerkt (h.bahadurzada@amc.uva.nl).