Inleiding
In de meeste westerse landen is een curettage de behandeling van voorkeur bij vrouwen met een miskraam. Een afwachtend beleid als alternatief voor een curettage wordt van oudsher vooral door huisartsen gepropageerd. Een groot aantal zwangerschappen (ruim 15) eindigt vroegtijdig in een miskraam.
Bij een miskraam is er een niet-vitale zwangerschap, vastgesteld door middel van echoscopisch onderzoek. Het gaat dan om een embryo of foetus zonder hartactie, om een restant van de vrucht (incomplete miskraam) of om een vruchtzak waarin geen embryo (meer) zichtbaar is. Een incomplete miskraam kan zowel na een curettage bestaan als na een spontaan verlies van de vrucht bij een afwachtend beleid.
Een miskraam kan gepaard gaan met medische complicaties (hevige bloeding, pelviene infectie) en kan psychische gevolgen hebben (angst, depressie). In het verleden werd vanwege de mogelijke medische complicaties iedere miskraam als incompleet beschouwd en werd curettage ‘ter evacuatie van de zwangerschapsrest’ bij elke…
Reacties