Twee hoofdstukken uit de medische geschiedenis van de afgelopen eeuw: antibacteriële therapie

Het antibiotische tijdperk waarin bacteriële infecties adequaat bestreden kunnen worden, ving aan met de introductie van sulfonamiden (eerder ontdekt door Domagk) in 1935 en penicillinen (eerder ontdekt door Fleming) in de loop van de Tweede Wereldoorlog. Hoewel nog steeds gesproken wordt van ‘ontdekkingen’ is er sprake geweest van systematisch speuren naar stoffen met antibacteriële eigenschappen die de gastheer weinig of niet schaden. Weliswaar was er bij de ontdekking van penicilline sprake van serendipiteit, maar de bacteriedodende schimmels die Fleming aantrof, waren gevallen op een vruchtbare voedingsbodem: een laboratorium waar sinds jaar en dag werd gezocht naar antibacteriële middelen.