Zie ook de artikelen op bl. 49, 52, 61, 66 en 80.
Het is in Nederland nog maar enkele decennia geleden dat, indien de arts zijn patiënt mededeelde dat deze longkanker had, diens eerste reactie niet zo zelden was: ‘Als het maar niet besmettelijk is.’ De angst voor tuberculose zat er diep in. Vrijwel iedere familie was er persoonlijk mee in contact geweest. De ‘tering’, met haar hoge morbiditeit, lange ziekteduur, sociale stigmatisering en persoonlijk verdriet, was een realiteit. De ‘vliegende tering’ roeide ook in Nederland soms hele families in korte tijd uit, zoals uit de bijdrage van E.Knol in dit tijdschriftnummer blijkt.1 In familiekronieken, proza en poëzie zijn vele treffende uitingen omtrent deze ziekte verschenen.
Waar mondiaal op vele plaatsen deze toestand nog steeds voortduurt, ligt de situatie in Nederland nu totaal anders. Incidentie en prevalentie van tuberculose zijn sterk gedaald; men denkt vaak niet meer aan…
Artikelinformatie
Citeer dit artikel als
Reacties